De Vluchthaven

Jezus gebruikt in zijn onderwijs gelijkenissen met voor iedereen herkenbare dingen uit het dagelijks leven. Hij wil zijn boodschap overbrengen met vergelijkingen om die duidelijk te maken. De boodschap die verborgen zit in de vergelijking van de vluchthaven is er een uit mijn ervaringen als schipper. Ik hoop dat u er zich een voorstelling van kunt maken. De lessen die erin zitten zijn duidelijk en voor ons leven heel belangrijk.

 “De gelijkenis van de Vluchthaven”

Ons leven is als een reis, bij voorbeeld als een reis van een binnenvaartschipper door Nederland; door het mooie rivierenland, of het prachtige uitgestrekte Zeeland. Hij komt van alles tegen, moet soms, al dan niet gedwongen, zijn reis onderbreken, “vluchten”.

Hiervoor zijn er vluchthavens aangelegd langs de vaarwegen. Je vindt ze bij voorbeeld in Lobith, IJzendoorn, Haaften, Gorkum, ’s Gravendeel, Dintel, Bruinisse, Hansweert, Terneuzen en Vlissingen

Ze zijn er voor 4 situaties:

1 Voor als het stormt.

2 Bij mist.

3 Voor overnachting.

4 (Vroeger in Zeeland) Om te wachten op het getij.

Overigens heten het tegenwoordig meestal overnachtingshavens, omdat de schepen van nu stevig gebouwd zijn, beschikken over radar, en de Zeeuwse stromen grotendeels hun kracht verloren hebben door de Deltawerken.

In veel gevallen werd er bij zo’n vluchthaven wachtgehouden en werden schippers gewaarschuwd met seinen, zoals de ‘stormbal” die werd gehesen in een mast op het havenhoofd. Bij slecht zicht en mist klinkt vanaf het havenhoofd de misthoorn, zodat de haven ook op het gehoor te vinden is.

De schipper heeft de keus om bij deze situaties door te varen, of om de vluchthaven binnen te varen. De meeste schippers wilden wel gewaarschuwd worden, maar ik heb ook wel eens gehoord dat een schipper zijn bezorgde vrouw wijs maakte toen ze de stormbal zag: “Ach jóh, die hangt te drogen” en doorvoer, met alle risico’s van dien. En toch is een vluchthaven voor iedereen vrij toegankelijk, er wordt zelfs geen havengeld geheven. Voor elke schipper is er in de vluchthaven dus een veilige schuilplaats.

In de Bijbel, met name in de Psalmen, wordt God op verschillende manieren voorgesteld als een schuilplaats,
bij voorbeeld in Psalm 91, Ps. 55:5-9, Ps. 57:1-4a en Ps. 61:1-5.


De vluchthaven als voorbeeld van onze God, die een veilige schuilplaats is.

Elk van deze vier situaties heeft een vergelijking met situaties in de reis van ons leven.

Om deze beter te herkennen gaan we ze eens na met behulp van Bijbelse gebeurtenissen.
Bij elke situatie een negatief (A) en een positief (B) voorbeeld, niet of wel de vluchthaven in varen.

1 Voor als het stormt.

2 Bij mist.

3 Voor overnachting.

4 Om te wachten op het getij.

Bij storm

A 1 Samuel 28:5-8 en 19-20
De slechte verhouding met de Filistijnen waren voor koning Saul als stormen in zijn leven. Als deze opnieuw hevige angst bij hem veroorzaken, zoekt hij geen hulp bij God, maar bij een waarzegster…. En we zien hoe het afloopt met hem. En hij was gewaarschuwd!! (Stormbal)   Zie Deuteronomium 18:9-14

B 1 Samuel 30:1-6
Alles was David en zijn mannen ontnomen en hij werd ook nog door zijn eigen mensen bedreigd, “maar David sterkte zich in de HERE, zijn God. Hoe het afloopt?           
Lees vers 18-20!!

2 Bij mist

A Mattheus 27:1-5
Judas kreeg spijt, hij zag het niet meer zitten (mist). Hij ging er niet mee naar God…… Kijk hoe het afloopt. Oplossingen zonder God eindigen altijd in de dood!

B Mattheus 26:75
Petrus ging heel anders om met zijn berouw, hij weende, een houding van ootmoed, die we bij Judas niet aantreffen. Hij keert zich niet af van Jezus en zijn volgelingen. Daarom was Jezus in de gelegenheid hem te vergeven, te rehabiliteren en opnieuw een opdracht, een doel in zijn leven te geven. Petrus zag het niet meer zitten, maar Jezus zag het met hem nog steeds zitten!
Zie Johannes 21:15-17 !

3 Overnachting (of dagelijkse rust)

A Psalm 95:6-11
God leidde de Israëlieten van dag tot dag op hun woestijnreis. God had heel duidelijk laten weten dat Hij regelmatig, ja doorlopend vereerd wilde worden. Hoe vaak koppelt Hij zijn zegen aan het houden van de sjabbat! God zelf gaf in de schepping hiervoor al het voorbeeld door te rusten op de zevende dag. Maar in plaats van Hem regelmatig te dienen, weken ze regelmatig af van Zijn geboden en inzettingen, wat ook regelmatig grote aantallen levens kostte. De hele geschiedenis van de woestijnreis, maar ook die van de richters en de koningen laat eenzelfde patroon zien, met als voorspelbaar einde de ballingschap.

B Daniël 6:6-12 en 20-24
Daniël gaf het regelmatig aanbidden van God eerste prioriteit; zelfs toen er tegen hem werd samengespannen. Het kan gek gaan, maar uiteindelijk is er Gods bevrijding!!

4 Wachten op het getij

A Exodus 32:1 en 27-28 De Israëlieten konden niet langer wachten op Mozes en zochten de beleving van hun religie buiten de God die hen bevrijd had uit Egypte Ook hier weer: het einde is de dood, 3000 man!

B 1 Samuel 1:1-8 en 2:1-2 Hanna had verdriet, maar liet zich niet uitlokken. Ze bleef jaarlijks naar Gods huis komen. Ook een voorbeeld van het regelmatig vereren van God. Zij had geduld met haar verlangen en in haar gebeden. Uiteindelijk loopt dat uit op een loflied, wanneer God op zijn tijd geeft waar we naar verlangen. Lees Psalm 27 maar eens: David spreekt zijn verlangen uit om altijd bij God te zijn, in zijn huis te wonen. Tot slot adviseert hij zijn gehoor: Wacht op de Heere, wees sterk, uw hart zij onversaagd, ja wacht op de Heere…


En wat heeft het voorbeeld van de vluchthaven ons nu te zeggen?

1 Wanneer het stormt.                          Ook ons leven kent zijn stormen,

2 Bij mist.                                                     Zijn er perioden dat we het niet meer zien zitten.

3 Voor overnachting.                              Ook wij kunnen niet zonder regelmatig contact met onze Heer,

4 Om te wachten op het getij.           En ook wij moeten soms wachten op Gods tijd.

En bij alle vier de situaties is er ook voor ons de waarschuwing en de bemoediging! De waarschuwing is eigenlijk in alle gevallen dezelfde: Zoeken naar troost, oplossingen voor problemen, elke reactie op de gebeurtenissen in ons leven die niet in Gods richting gaat, leidt tot ellende en dood.



Laat je waarschuwen en bemoedigen:

Als het stormt in je leven, ga dan niet door met je levensschip! Misschien kun je in de luwte van de kust nog een eindje verder varen, maar als je dan achter de dijk vandaan in open water komt en de volle deining je overvalt, is er geen omkeren meer mogelijk!! Laat je waarschuwen als je de stormbal ziet, vlucht de veilige haven in! Daar zijn geen hoge golven meer, daar is rust en veiligheid.
En je wéét: bij Jezus kun je áltijd terecht! Hij is te vertrouwen! Jouw veilige haven.

Als je het niet meer ziet zitten, als je mogelijkheden uitgeput zijn, als je in een situatie zit waaruit geen enkele uitweg meer lijkt te zijn: Zoek dan net zo lang, al is het op de tast, tot je de haven vindt. Hierbij is het vooral van belang te luisteren naar de misthoorn die klinkt vanaf het havenhoofd. Luister naar de stem van God, vanuit zijn Woord, maar ook vaak door Christen-vrienden heen! Veilig afgemeerd in de vluchthaven is er geen gevaar meer voor aanvaring of schipbreuk. Het kan zijn dat je het dan nog steeds niet ziet zitten, een vluchthaven is iets anders dan een radar, waarmee je door de mist kunt heen kijken. Maar als je bij God schuilt ben je veilig en geborgen, daar mag je rust vinden.

En is die rust niet zo weldadig dat het een dagelijkse behoefte is geworden om bij de Heer te zijn? Psalm 105:4 zegt: Vraagt naar de Heer en zijn sterkte, zoekt zijn aangezicht bestendig. Jezus zegt: Ik ben het Brood des levens. Zo regelmatig als we ons lichaam voeden, mogen we ons ook voeden met dat Brood, zodat we nooit meer honger hoeven te hebben.

Door regelmaat in het contact ontwikkelt zich een stevige, stabiele relatie. Dat geldt voor iedereen.  In die relatie mogen we ook leren te wachten op Gods Tijd, in vertrouwen op Hem, dat Hij onze gebeden hoort en op Zijn Tijd ook verhoort. Ongeduld hierin heeft al tot zo veel verdriet en ongeluk geleid.

De cultuur waarin we leven is er een van ongeduld.
In hun ongeduld om dingen aan te schaffen gaan mensen leningen aan waardoor ze in problemen komen. In hun ongeduld om een diepe relatie op te bouwen, gaan mensen vluchtige relaties aan, gaan daarmee dan om als met het huwelijk, om dan soms al heel snel te ontdekken dat er eigenlijk helemaal geen basis voor was.
Zelfs de kleine dingen in onze samenleving zijn helemaal ingesteld op het ongeduld van de hedendaagse mens. Of het nu de hogesnelheidslijn is, of diepvries maaltijden of krasloten, iets is pas echt interessant als je er niet op hoeft te wachten.

Vaak zie je ook bij Christenen veel ongeduld: wachten op genezing, het meisje van je dromen, die bediening waar je zo graag voor God in zou willen staan. Hoe vaak wordt ons gebed: “Uw wil geschiede” niet in stilte gevolgd door: maar wel graag heel gauw Heer.

Als we bidden zonder geduld, zonder de bereidheid om op Gods tijd te wachten, lopen we de kans dat God ons onze wensen geeft, terwijl Hij op Zijn tijd ons véél meer had willen geven!

Als dan het getij van ons leven tegenzit, en we in energie tekortschieten om door te duwen, en het kennelijk Gods tijd nog niet is, laten we dan de haven in gaan om van God geduld te krijgen en verlossing te gelegener tijd. (Hebr. 4:16)

Soms stormt het zo in ons leven, dat we het niet meer zien zitten en dag in dag uit het getij tegen lijken te hebben? 
In al die gevallen is er de Vluchthaven!!  

De Havenmeester roept: Komt tot Mij, allen die vermoeid en belast zijt, en ik zal u rust geven.          Mattheus 11:28

Deze Meester is het die er altijd voor ons is, in welk vaarwater we ons ook bevinden.
En aan het einde van de reis is er geen Vluchthaven meer nodig:
Dan mogen we de Thuishaven bereiken! Dan mogen we ingaan in eeuwige rust!!

 Psalm 107:23-32!! ..      ”En Hij leidde hen naar de haven van hun wens!”