Laatst vroeg ik me af op welk moment in het jaar Jezus zijn bediening begon.
Meestal wordt verondersteld dat Jezus drie jaar optrad in het openbaar.
Ook wordt op Bijbelse grond aangenomen dat Hij op Pesach gekruisigd werd, op het moment dat in de tempel ritueel het lam werd geslacht ter verzoening van de zonden. (1Kor.5:7).

Wanneer we het begin van Jezus’ openbaar optreden kunnen dateren op datum, weten we hoe lang Zijn bediening geduurd heeft.
Daniël 9

Volgens Daniël 9:26 zou een Gezalfde, een Messias, halverwege een periode van 7 jaar, na 3 ½ jaar dus, uitgeroeid worden. Ervan uitgaand dat Jezus met Pesach vermoord werd, zou je dus verwachten dat Zijn eerste optreden 3 ½ jaar eerder, ergens in het najaar moet zijn geweest.
Daniël 9
25 U moet weten en begrijpen: vanaf de tijd dat het woord uitgaat om te laten terugkeren en om Jeruzalem te herbouwen tot op Messias, de Vorst, verstrijken er zeven weken en tweeënzestig weken.
26a Na de tweeënzestig weken zal de Messias (een Gezalfde, NBG 51) uitgeroeid worden, maar het zal niet voor Hemzelf zijn.
27b Hij zal voor velen het verbond versterken, één week lang.
Halverwege de week zal Hij slachtoffer en graanoffer doen ophouden.
Terwijl de meeste mensen de bediening van Jezus ruwweg op drie jaar schatten, dacht ik dat het op grond van Daniël 9 3 ½ jaar zou moeten zijn.
Parasja Nitzaviem
Nu hebben de Joden een vast schema van Thoralezing op Sabbat in de Synagoge, de Parasja. Deze wordt gevolgd door de Haftara.
Deze bestaat meestal uit de profeten.
Meer hierover verderop.
Ik vroeg me dus af op welke sabbat Jesaja 61 aan de beurt was, want dit las Jezus voor op een sabbat in de synagoge van Nazareth. Dit moment ligt dichtbij het begin van Zijn openbaar optreden. En wat blijkt?

De Haftara waarin Jesaja 61 wordt gelezen, hoort bij Parasja Nitzaviem, en wordt op de sabbat voorafgaand aan Rosj Hasjana, ofwel Jom Hasjofar, het Bazuinenfeest, voorgelezen in de Synagoge.
Dat was op de eerste of tweede Tisjri, de zevende maand.
Pesach begint op 14 Nisan, de eerste maand van het jaar.
Dus Jezus openbaar optreden begon op de sabbat vóór 1 of 2 Tisjri en eindigde met zijn dood 3 ½ jaar later op 14 Nisan.
Hieruit blijkt dat de profetie van Daniël, ofwel de boodschap van de engel Gabriël, precies is uitgekomen. Helaas weten we niet precies in welk jaar Jezus stierf. Zou God expres hebben toegestaan dat degenen die het uitzochten uitkwamen op verschillende jaartallen?
Waarom is dit belangrijk?
Doet het ertoe hoe lang Jezus rondging om het Koninkrijk der hemelen te prediken en zijn gezag te onderstrepen met tekenen en wonderen?
Gods tijden hebben altijd betekenis.
De meeste voorbeelden zijn verborgen gebleven door onzorgvuldig Bijbellezen, versluiering door het vertalen en door culturele interpretaties en eenzijdige prediking.
Helaas ken ik het Hebreeuws niet en moet ik het doen met vertalingen, maar met nieuwsgierigheid en liefde voor HET WOORD in eigen Persoon kom je onder leiding van de Heilige Geest een heel eind met het bestuderen en begrijpen van dat Woord.
Zo hield ik als kind al rekening met de mogelijkheid dat ik Jezus zou kunnen zien terugkomen op de wolken. Ik ontdekte dat het logisch zou zijn dat er tussen hemelvaart en wederkomst 2000 jaar zou kunnen zitten. Dit haalde ik uit 2 Petrus 3:8; ‘een dag is bij God als 1000 jaar’, en Hosea 6:2; ‘na twee dagen’.
En zo kwam ik toen al uit op ca. 2030. Ik ben van 1954, dus het zou zomaar kunnen!
Ook de Bijbelse geschiedenis van de mensheid geeft aan dat er ongeveer 4000 jaar was van Adam tot Christus, en wij zijn inmiddels ca. 2000 jaar verder.
Hierin zit ook de analogie van een week met dagen van 1000 jaar. Daarvan zijn er nu zes om. God schiep de wereld in zes dagen en Hij rustte op de zevende dag.
Volgens Bijbelse logica breekt dus zeer binnenkort de zevende dag, noem het een duizendjarige sabbat, aan. (Openbaring 20:1-6)
Stel dat ik dit allemaal goed begrepen heb, dan zijn Gods tijden niet alleen voor Israël of de Joden, maar óók voor ons van levensbelang! Jezus kan dus élk moment terugkomen!
Ja, er staan natuurlijk allerlei profetieën in de Bijbel die eerst nog vervuld moeten worden: oorlogen en rampen, Israël in het nauw en algemene afkeer van God, misleiding van gelovigen, enz.
Maar zien we al die dingen nú dan al niet?!
Het nieuws over rampen, oorlog en geweld, machten, machten achter de schermen, en concentraties van machten, is inmiddels zó gewoon geworden en zó vol van dergelijke onderwerpen dat het ons nauwelijks nog opvalt!
Maar dit zijn écht tekenen van Jezus’ spoedige komst! Dus bereid je er maar op voor!
De Gezalfde
Gods tijden zijn voor ons dus superbelangrijk! En dan zal het begin en het einde van Jezus’ bediening ons zeker ook wat te zeggen hebben!
Laten we nog eens lezen wat Jesaja op moest schrijven over de komende Messias:
Jesaja 61:1-3
De Geest des Heren Heren is op mij, omdat de Here mij gezalfd heeft; Hij heeft mij gezonden om een blijde boodschap te brengen aan ootmoedigen, om te verbinden gebrokenen van hart, om voor gevangenen vrijlating uit te roepen en voor gebondenen opening der gevangenis; om uit te roepen een jaar van het welbehagen des Heren en een dag der wrake van onze God; om alle treurenden te troosten, om over de treurenden van Sion te beschikken, dat men hun geve hoofdsieraad in plaats van as, vreugdeolie in plaats van rouw, een lofgewaad in plaats van een kwijnende geest. En men zal hen noemen: Terebinten (SV: eikenbomen) der gerechtigheid, een planting des Heren, tot zijn verheerlijking.
En hoe Jezus deze profetie voorlas aan het begin van Zijn publieke optreden en Hij deze profetie op Zichzelf betrok:
Lukas 4:14-21
En Jezus keerde door de kracht van de Geest terug naar Galilea, en het gerucht over Hem verspreidde zich door heel de omgeving.
En Hij gaf onderwijs in hun synagogen en werd door allen geprezen.
En Hij kwam in Nazareth, waar Hij opgevoed was, en ging naar Zijn gewoonte op de dag van de sabbat naar de synagoge, en Hij stond op om te lezen.
En aan Hem werd het boek van de profeet Jesaja gegeven, en toen Hij het boek opengedaan had, vond Hij de plaats waar geschreven stond:
De Geest van de Heere is op Mij, omdat Hij Mij gezalfd heeft; Hij heeft Mij gezonden om aan armen het Evangelie te verkondigen, om te genezen wie gebroken van hart zijn,
om aan gevangenen vrijlating te prediken en aan blinden het gezichtsvermogen, om verslagenen weg te zenden in vrijheid, om het jaar van het welbehagen van de Heere te prediken.
En toen Hij het boek dichtgedaan en aan de dienaar teruggegeven had, ging Hij zitten, en de ogen van allen in de synagoge waren op Hem gevestigd.
Hij begon tegen hen te zeggen: Heden is deze Schrift in uw oren in vervulling gegaan.
Met het voorlezen van dit gedeelte uit Jesaja maakt Jezus dus meteen duidelijk dat de profeet het over Hem heeft. Maar ook Daniël sprak van een Gezalfde, die uitgeroeid zou worden. (Daniël 9:26) Dit zou dus 3 ½ jaar later gebeuren.
Jom Hasjofar
Eerder noemde ik dat de Joden een vast schema van Thoralezing op Sabbat in de Synagoge hebben, de Parasja. En dat deze wordt gevolgd door de Haftara. Deze bestaat meestal uit een gedeelte uit de profeten. Elke parasja heeft een naam. En de naam van de Parasja waarbij de Haftara gelezen wordt uit Jesaja 61, wordt gelezen op de laatste sabbat vóór het Bazuinenfeest.
Het Bazuinenfeest werd door God ingesteld in Leviticus 23:23-25
De HEERE sprak tot Mozes:
Spreek tot de Israëlieten en zeg: In de zevende maand, op de eerste dag van de maand, moet u een rustdag houden, een gedenkdag aangekondigd door bazuingeschal, een heilige samenkomst.
U mag geen enkel dienstwerk doen en u moet de HEERE een vuuroffer aanbieden.
Ook in Numeri 29:1-6 wordt het Bazuinenfeest, Jom Hasjofar, beschreven:
In de zevende maand nu, op de eerste dag van de maand, moet u een heilige samenkomst houden; geen enkel dienstwerk mag u dan doen. Het is voor u een dag aangekondigd door bazuingeschal.
Dan moet u een brandoffer bereiden, als een aangename geur voor de HEERE: één jonge stier – het jong van een rund – één ram en zeven lammeren van een jaar oud, zonder enig gebrek, en het bijbehorende graanoffer van meelbloem, met olie gemengd: drie tiende efa bij de jonge stier, twee tiende efa bij de ram, en één tiende efa per lam bij de zeven lammeren; en als zondoffer één geitenbok, om verzoening voor u te doen, naast het maandelijkse brandoffer en het bijbehorende graanoffer, en het voortdurende brandoffer en het bijbehorende graanoffer, met de bijbehorende plengoffers, volgens de bepaling, als een aangename geur, een vuuroffer voor de HEERE.
Jom Hasjofar wordt dus ingesteld als een bijzondere sabbat, bedoeld als dag van gedenken, van bezinning, waarschijnlijk als voorbereiding op de feestmaand waarin Yom Kippur, Grote Verzoendag en Sukkot, het Loofhuttenfeest plaatsvinden.

Je zou Jom Hasjofar dus kunnen typeren als de grote Wake Up Call voordat er grote dingen staan te gebeuren:
Grote Verzoendag: ‘Laat je met God verzoenen nu het nog niet te laat is!’
Sukkot: ‘Onderweg naar Het-Beloofde-Land, mis die eeuwige vreugde niet!’
Jezus boodschap:
Mattheus 4:17 Van toen af begon Jezus te prediken en te zeggen: Bekeer u, want het Koninkrijk der hemelen is nabijgekomen.
Een grote Wake Up Call voordat er grote dingen staan te gebeuren!
De eerste vervulling van Jom Hasjofar!
De uiteindelijke vervulling zal zijn wanneer een aardsengel de bazuin zal blazen die in de hemel en op de aarde gehoord zal worden bij Christus’ wederkomst!
Dan zal het Koninkrijk van God definitief gevestigd worden op Aarde en zal Koning Jezus rechtvaardig regeren vanuit Jeruzalem!
Lieve lezer,
Er ligt een belangrijke vraag aan jou op mijn hart:
Wanneer het zover is, en inderdaad kan dat binnenkort zijn, 3 ½ jaar vóór Jezus’ wederkomst zou al komend jaar kunnen zijn, misschien dáárom moet ik nu al die Wake Up Call herhalen:
Ben jij er straks, als het écht zover is, klaar voor om Hem te ontmoeten?
Jezus is echt de énige verbinding met God, je Schepper. En straks zal Hij regeren over de hele Aarde. Op een rechtvaardige manier. Ook over jou!
De beste manier is om vóór die tijd alles wat je ten laste kan worden gelegd bij Hem in te leveren door je fouten te erkennen en Hem om vergeving te vragen. Hij doet dat graag en van harte! Hij zou niet anders willen! Maar jij, wil jij?
Aanvullende info
Voor een goed begrip van waar de Parasja en de Haftara vandaan komen en wat deze zijn gaan betekenen in de loop van de tijd hieronder wat info van Google en AI.
Een groeiend aantal Christenen dat bezig is met de Joodse basis van het Christelijk geloof gebruikt op de sabbat ook de Joodse Parasja en de Haftara, maar dan aangevuld met de Brit Chadashah; een gedeelte uit het Nieuwe Testament dat aansluit bij de Parasja. Dit maakt het zicht op Gods plan en de vervulling ervan completer.
Een voorbeeld van een kalender waarop dit leesrooster vermeld staat is onder andere hier te vinden.
Nitzaviem, de laatste parasja vóór het bazuinenfeest!
AI-overzicht: Wanneer is de parasja-lezing begonnen?
De wekelijkse Parasja-lezing (het opeenvolgend lezen van de Tora) is historisch gezien in de 5e eeuw v.Chr. gesticht door de schriftgeleerde Ezra, nadat het Joodse volk terugkeerde uit de Babylonische ballingschap.
Volgens de Joodse traditie en de Talmoed kent het ontstaan van deze traditie twee cruciale fasen:
De basis (ca. 13e eeuw v.Chr.): Volgens de traditie stelde Mozes al in de woestijn in dat de Tora op sjabbat, feestdagen en nieuwemaansdagen publiekelijk gelezen moest worden, zodat het volk de wetten niet zou vergeten. Dit betrof toen nog losse, thematische gedeelten.
De wekelijkse cyclus (ca. 450 v.Chr.): De profeet Ezra breidde dit systeem permanent uit. Hij bepaalde dat de Tora ook op de marktdagen maandag en donderdag (wanneer de boeren naar de stad kwamen) én op zaterdagmiddag gelezen moest worden. Zo hoefde men nooit langer dan drie dagen achtereen zonder Tora-onderwijs te zijn.
De overgang naar het huidige vaste systeem
Het huidige, wereldwijd uniforme systeem (waarbij de Tora via 54 vaste parasjot in precies één jaar tijd volledig wordt uitgelezen en met Simchat Tora opnieuw begint) is pas later definitief vastgelegd. Dit gebeurde rond de Geonische periode (ca. 6e tot 11e eeuw n.Chr.) in Babylonië. Tot die tijd hanteerde men in het land Israël nog een driejarige cyclus, maar uiteindelijk is de Babylonische eenjarige cyclus de universele standaard geworden die vandaag de dag wereldwijd in synagogen wordt gevolgd.
Einde AI
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
De Haftara (Hebreeuws: הפטרה) is een afsluitende lezing tijdens de sjabbatdienst, meestal een gedeelte uit de Nevi’im (Profeten) dat wekelijks na de Thoralezing wordt gezegd.
Volgens een bron uit de 14e eeuw zou dit gebruik ontstaan zijn toen de Griekse onderdrukkers onder Antiochus IV Epiphanes in de tweede eeuw voor de gebruikelijke jaartelling de joden verboden op sjabbat in hun synagoges uit de Thora te lezen.
Volgens de bron bedachten de rabbijnen daarop een manier om toch iets te kunnen lezen: een gedeelte uit de Nevi’im met een onderwerp dat verwant was aan het onderwerp van de Thoralezing van die week. Een aanduiding van deze voorlezing staat ook in het Nieuwe Testament (Handelingen der Apostelen 13:15).*)
Hoewel de Thoralezing later niet meer verboden was, is de traditie van het lezen van de haftara gehandhaafd.
De persoon die de haftara leest wordt de maftir genoemd. Hij wordt eerst opgeroepen voor een korte achtste Thoralezing waarbij de laatste verzen van de parasja worden herhaald. Daarna volgt een serie berachot (zegeningen) waarna de haftara gelezen wordt.
Tot hier Wikipedia.
*) In Handelingen 13:13-49 zien we hoe Paulus gebruik maakt van de uitnodiging om een bemoediging te delen naar aanleiding van de gelezen Parasja, dat hij het evangelie verkondigt en er velen tot geloof komen en het Woord zich verspreidt.
Neem een voorbeeld aan Paulus en wees een collega-verkondiger van hem. Op jouw manier, je levensstijl, met jouw talenten. ‘Iedereen heeft iets!’
De wereld heeft het nodig!